تکیه گاه

تو حسینیه بودیم و تعزیه برپا بود .. هر چی جلو تر میرفتیم باز هم نمیتونستیم ببینیم. جمعیت زیاد بود و همه بابا ها هم بچه هاشون رو گذاشته بودن سر شونه! این بود که تصمیم گرفتیم بریم پشت بوم حسینیه.

همینطور که داشتیم از اون بالا تعزیه رو تماشا میکردیم یکی از خدام حسینیه به یکی دیگه گفت: مواظب پرچم باش.

نگاه کردم دیدم پرچم گنبد امام حسین همین روبرومونه!

یه چند روزی بود که پرچم گنبد امام حسین توی شهر دست به دست می شد و هر شب یه جایی و تو یه هیئتی بود و دیده بودم از دور و حسرت خورده بودم که کاش میشد یه دستی بهش میکشیدیم برای تبرک. اما نشده بود.

قسمت شد که ناگهانی بدون اینکه بدونیم روبروی پرچم باشیم.

تا آخر مراسم موندیم و بعد پرچم رو باز کردن. اون بالا من و همسرم بودیم و یه چند نفر دیگه که داشتند پرچم رو باز میکردن.

خلاصه این شد که این افتخار نصیبمون شد و پرچم گنبدش رو بوسیدیم .. و اولین چیزی که ازش خواستم این بود که زیارتش رو قسمتمون کنه.

خدایا زیارت حسین در دنیا، شفاعتش رو در آخرت و محبتش رو همیشه ی روزگار در قلبمون قرار بده .. الهی آمین.