از اونجایی که کاملا برعکس یک انسان سالم و عادی هستم باید عرض کنم که! :

همیشه توی اعیاد دلم میگیره .. ماه رمضان که میشه از اول تا آخرش دلگیرم .. همش ته دلم یه غم بزرگه .. 

ولی .. محرم که میشه .. با همه ی سوز محرم .. با همه دلگیری هاش .. با همه غم هاش .. من شادم!

شاد نه از این جهت که خوشحال باشم از اصل قضیه* .. نه .. خوشحالم که منی که هرگز توی ماه رمضان یا مواقع دیگه درست بشو نیستم ، این محرم عجیب روم تاثیر گذاره!

به قدری توی این ده روز عوض میشم که توی کل سال! و اکثر این تحولات درونیه و در دراز مدت نمود هم پیدا میکنه در بیرون!

محرم رو براتون سراسر خیر و برکت و مهم تر از هر چیز معرفت آور آرزو میکنم.

التماس دعا.

* اصل قضیه از لحاظ جنگ و کشتارش را منظورم است نه از لحاظ زیبایی هایش.